Model Atlantiąue zaczęto wytwarzać po przejęciu w roku 1996 firmy Venturi przez konsorcjum Thai. Miał on budowę podobną do wszystkich innych aut z silnikiem umieszczonym w środku: podwozie stalowe z ramą centralną, podwójne wahacze z przodu i wielo-drążkowe zawieszenie z tylu. Wszystkie koła były na sprężynach spiralnych nałożonych na amortyzatory teleskopowe. Hamowanie zapewniały duże wentylowane tarcze, w standardzie był układ ABS. Kompozytowo-plastikowe nadwozie samochodu należało do najmocniejszych konstrukcji tego typu. Kształt nadwozia pozwolił na osiągnięcie współczynnika oporu aerodynamicznego 0,31. W aluminiowym silniku z czterema walkami rozrządu i 24 zaworami zastosowano sekwencyjny wtrysk paliwa i dwie turbodoładowarki z chłodzeniem powietrza dolotowego. Turbodoładowarki miały regulowaną geometrię wnętrza, co pozwalało na utrzymanie mocy maksymalnej w bardzo szerokim zakresie prędkości obrotowej.