Model Volkswagen Corrado był jednym z najlepiej dających się prowadzić samochodów z napędem na przednie koła. W jego konstrukcji wykorzystano bardzo dobrą płytę podłogową modelu Golf MklI, zmieniono natomiast sprężyny zawieszenia i amortyzatory. Podwozie było tak dobre, że bez trudu znosiło zamontowanie mocnego silnika VR6 wprowadzonego w roku 1992. Silnik miał kształt bardzo wąskiego ?V” (15°), odznaczał się zwartością i dla modelu Corrado został roztoczony, co zwiększyło pojemność o 4,2 ci (70 cm3) i dało odpowiedni przyrost mocy. Ponadto zwiększono stopień sprężania do 10:1. Zastosowano cały układ kontroli przyczepności, działający w ten sposób, że gdy któreś koło zaczynało się ślizgać, następowało włączenie hamulca tego koła w celu wyrównania jego prędkości obrotowej z prędkością koła po drugiej stronie osi pojazdu. Do innych ciekawostek należało zastosowanie samowznoszącego się spoilera.

W latach siedemdziesiątych XX wieku, kiedy amerykańską scenę samochodów wyścigowych zdominowały pojazdy o dużych mocach, na zawodach organizowanych na Wybrzeżu Zachodnim zaczęły się pojawiać auta VW. Przy udziale takich firm jak Empi
i Seat, dostarczających części do wyczynowych pojazdów wywodzących się z przeróbek modeli VW oraz takich indywidualności jak Gene Berg, który przodował w podrasowy-waniu płaskich silników 4-cylindrowych, startujące odmiany VW wprowadzały w zakłopotanie posiadaczy aut o dużych mocach, przejeżdżając 1/4 mili w ciągu 12 sekund. Wywołane wówczas zainteresowanie dostosowywaniem samochodu VW do udziału w wyścigach trwa do dzisiaj i pokazany na zdjęciu model jest wersją wyścigową, zbudowaną w Wielkiej Brytanii. Zachowano w nim oryginalną płytę podłogową, ale obniżono zawieszenie, wzmocniono amortyzatory, zmodyfikowano skrzynię biegów.

Zaprezentowany w roku 1975 model Golf GTi zapoczątkował nowy rodzaj pojazdów zwanych sportowymi kompaktami. Firma VW połączyła wysokie osiągi – GTi było używane w większości oznaczeń samochodów sportowych tych czasów – z praktycznością małego samochodu rodzinnego. W ten sposób został otworzony bardzo lukratywny rynek zbytu. Wersja GTi różniła się wyglądem od normalnego modelu Golf szerszymi kołami i oponami, co wymagało poszerzenia plastikowych nadkoli, oraz była nieco obniżona i miała dolny spoiler przy przednim zderzaku. Amortyzatory Bilstein i tylny drążek reakcyjny zapewniały bardzo dobre prowadzenie. Hamulce były proste, ale skuteczne – z przodu tarczowe, z tyłu bębnowe. Początkowo 4-cylindrowy silnik, umieszczony poprzecznie i napędzający koła przednie, miał pojemność 91 ci (1,51), ale szybko zwiększono pojemność do 109 ci (1,71). Zastosowanie układu wtrysku paliwa Bosch umożliwiło zwiększenie mocy.