Jedyny francuski wytwórca supersamochodów, firma Venturi, rozpoczęła produkcję w roku 1984 i na początku testowała 4-cylindrowe silniki z turbodoładowaniem z firmy Peugeot. Później zainteresowała się silnikiem GTA V6 z firmy Renault i pełną produkcję uruchomiła w roku 1986, wytwarzając dwa modele 210 i 260 (liczby oznaczały moce). W modelu 260 zastosowano ramę centralną z przymocowanym do niej nadwoziem z włókna szklanego. Całość tworzyła sztywną konstrukcję skorupową. W podwoziu zastosowano wahacze podwójne z przodu i skomplikowany układ wielodrążkowy z tyłu. Aluminiowy silnik PRV V6 (tak nazwany, gdyż był wykorzystywany przez firmy Peugeot, Renault i Volvo) został zmodernizowany przez zastosowanie nowych tłoków, wałków rozrządu, podniesienie stopnia sprężania i wprowadzenie nowego układu wydechowego. Dodatkowy wzrost mocy uzyskano dzięki zastosowaniu turbodoładowarki Garrett.

Model Atlantiąue zaczęto wytwarzać po przejęciu w roku 1996 firmy Venturi przez konsorcjum Thai. Miał on budowę podobną do wszystkich innych aut z silnikiem umieszczonym w środku: podwozie stalowe z ramą centralną, podwójne wahacze z przodu i wielo-drążkowe zawieszenie z tylu. Wszystkie koła były na sprężynach spiralnych nałożonych na amortyzatory teleskopowe. Hamowanie zapewniały duże wentylowane tarcze, w standardzie był układ ABS. Kompozytowo-plastikowe nadwozie samochodu należało do najmocniejszych konstrukcji tego typu. Kształt nadwozia pozwolił na osiągnięcie współczynnika oporu aerodynamicznego 0,31. W aluminiowym silniku z czterema walkami rozrządu i 24 zaworami zastosowano sekwencyjny wtrysk paliwa i dwie turbodoładowarki z chłodzeniem powietrza dolotowego. Turbodoładowarki miały regulowaną geometrię wnętrza, co pozwalało na utrzymanie mocy maksymalnej w bardzo szerokim zakresie prędkości obrotowej.